Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Książkowe mądrości. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Książkowe mądrości. Pokaż wszystkie posty

Któż by nie znał Jeremy'ego Clarksona?! Niegdyś obwoźny sprzedawca pluszaków Paddingtonów, obecnie znany angielski dziennikarz z zamiłowaniem do motoryzacji. Pierwszy raz zobaczyłam go w programie Top Gear. Choć ani trochę nie fascynuje mnie tematyka samochodów i odróżniam je jedynie po kolorze, z nieukrywaną przyjemnością siadałam przed telewizorem, by oglądać kolejne odcinki kultowego Top Gear'a. Prowadząc ten program, Clarkson nie stronił od błyskotliwych żartów i kontrowersyjnych uwag. Jest z pewnością najoryginalniejszym i najbardziej rozpoznawalnym dziennikarzem motoryzacyjnym - ma w sobie to coś, co przyciąga ludzi niezależnie od wieku i zainteresowań. Potwierdza to fakt, że nawet ja rozsiadałam się w fotelu z paczką chipsów, by popatrzeć na show opierające swoją ideę głównie na samochodach, niesłychane!

 


Aktualnie Clarkson prowadzi program motoryzacyjny The Grand Tour, ale na tym nie poprzestaje. Jest również felietonistą, który nie boi się wychodzić poza ramy dziennikarza motoryzacyjnego. Często wypowiada się na temat absurdów współczesnego świata i robi to w typowy dla siebie niepoprawny politycznie sposób - ale czyż nie za to właśnie uwielbiają go wierni fani?


Zanim przejdę do meritum... wiecie, że Clarkson kupił 400-hektarową działkę w hrabstwie Oksford tylko po to, by zrekompensować środowisku ślad węglowy, który jest przez niego emitowany? Fotosynteza z tego ogromnego pola ma neutralizować zanieczyszczenia, jakie wydzielają do atmosfery między innymi samochody, którymi Jeremy tak bardzo lubi szaleć. Też chciałabym osiągnąć neutralność emisyjną jak ten facet...


No dobrze, ale dzisiaj miałam opowiedzieć wam o nowej książce, która zawiera aż 130 felietonów Clarksona! Jest to znacznie więcej niż w poprzednim tomie, którego tytuł Świat według Clarksona zapewne obił się wam o uszy, a może nawet go przeczytaliście? 

Nowa pozycja stworzona przez błyskotliwego felietonistę nosi tajemniczy tytuł Naprawdę? - w tym krótkim pytaniu zawarte zostało zdziwienie sześćdziesięciolatka wobec otaczającego go świata. Tak, pomimo podeszłego wieku oraz niemałego doświadczenia życiowego, Clarkson nadal dziwi się światu. I słusznie.


Książka Naprawdę? to 600 stron doskonale dobranych metafor, absurdalnych skojarzeń i niebanalnych porównań, a wszystko to okraszone osobliwym poczuciem humoru. Kto przeczyta rozdział bez parsknięcia śmiechem, niech pierwszy rzuci kamień! Styl, w jakim napisane są felietony to coś niepowtarzalnego. Lekka, humorystyczna lektura z łatwością wpasuje się w gusta nawet najbardziej wybrednego czytelnika. Clarkson stara się odpowiedzieć nam na pytania, których nikt nigdy wcześniej nie zadał. Dowiemy się między innymi:


  • jak żyć pośród ludzi piszących recenzje zmywarek?
  • czy da się naprawić iPhone’a przy pomocy kryształków cukru?
  • który samochód potrafi obudzić dorosłego drzemiącego w każdym z nas?
  • czy potrzebne są nam lodówki?
  • z czym właściwie mogą nam się skojarzyć męskie koszule posiadające krótki rękaw?



W jaki sposób odnajdujesz spokój i harmonię pośród codziennego zgiełku? Jest to trudne zwłaszcza teraz, gdy nadchodzą miesiące wypełnione krótkimi dniami pozbawionymi promieni słonecznych. Dla wielu z nas to czas niepewności spowodowanej kolejnym lockdownem i zmieniającą się z dnia na dzień sytuacją w kraju. Wskaźnik problemów depresyjnych, zaburzeń lękowych oraz fobii poszybował w górę wraz z nadejściem nowej rzeczywistości, z którą przyszło nam się mierzyć. W tym czasie warto pomyśleć o swoim zdrowiu psychicznym, a z pomocą przybywa były mnich i znany podcaster - Jay Shetty. 


Ponadczasowe mądrości odnalazł w hinduskim aśramie, gdzie przebywał trzy lata. Dlaczego wystąpił z klasztoru, zapytacie? Nie była to w żadnym wypadku konsekwencja zwątpienia. Jeden z nauczycieli powiedział Jayowi, że uda mu się wywrzeć większy wpływ na świat, kiedy porzuci ścieżkę mnicha i będzie dzielił się z ludźmi swoim doświadczeniem. 



Ta decyzja nie była dla niego łatwa, bo zwiastowało to powrót do Londynu bez zawodowych kwalifikacji i ze sporym długiem… jednak postanowił wziąć to wszystko na swoje barki. Po odświeżeniu znajomości z dawnych lat, zdał sobie sprawę z ogromu presji, stresu i życiowej pustki, jaka panuje wśród społeczeństwa. Na początku to właśnie swoim znajomym udzielał wsparcia i wskazówek, jak zadbać o dobre samopoczucie. Od tamtej pory wiele się zmieniło, Jay stał się jednym z najpopularniejszych mówców motywacyjnych, a jego książka o tytule "Zacznij myśleć jak mnich" zyskała miano międzynarodowego bestselleru! 



Jak dobrze, że wydawnictwo Insignis pomyślało o nas w tym trudnym czasie i podało nam na złotej tacy tą przełomową lekturę przetłumaczoną na język polski. Ja już powoli poddaję się wpływowi Jaya i po krótce chcę przybliżyć wam, co znajdziemy na stronach zapisanych przez byłego mnicha.


Przede wszystkim jest to zbiór praktycznych wskazówek i ćwiczeń, które pozwolą wprowadzić zmiany w sposobie myślenia. Cykl prowadzonych przez nas wewnętrznych rozmów będzie zdrowszy, a my sami staniemy się spokojniejsi i skłonni odnaleźć sens w każdym dniu. Nauczymy się walczyć z negatywnym nastawieniem, poznamy sposoby dbania o sen oraz zgłębimy tajniki medytacji. Dowiemy się, jak przestać porównywać się z innymi i spełniać oczekiwania świata zewnętrznego, pozostając przy tym empatyczną jednostką. 



Mnisi są mistrzami w prowadzeniu szczęśliwego, spełnionego życia - tego chce nas nauczyć autor książki. Jednak jeśli ktoś pomyślał, że Jay zbombarduje nas przestarzałymi naukami, nie ma racji. Mądrości wyniesione z klasztoru przystosował do współczesnych realiów i do świata pędzącego na złamanie karku. Próbuje nam wpoić, jak ważne jest uwolnienie się od zbędnego bagażu, który powodowany jest między innymi przez niepokój, toksyczne relacje, niezdrowe nawyki, zgorzknienie, zazdrość i nieprawidłowe postrzeganie własnego ego. 


Nie zaprzeczycie chyba, że Jay potrafi przemawiać w prosty, dostosowany do naszych realiów sposób? Jego ogromną zaletą jest pokora, którą udało mu się zachować, pomimo sukcesu i międzynarodowej popularności. Jest człowiekiem pełnym miłości i pasji do tego, co robi. Podpinam wam jeszcze jedno, ostatnie wideo, gdzie Jay opowiada o dobrych, porannych nawykach. Ciekawi mnie, jak wiele błędów popełniacie po przebudzeniu, bo ja niestety sporo…



Po więcej na temat byłego mnicha zapraszam was niebawem. Dowiecie się, jak jego książka wpłynęła na moje życie...


Zapewne wiesz, że człowiek składa się w 60 proc. z wody, ale czy wiesz, że woda to jednocześnie 85 proc. mózgu i 90 proc. krwi? Co zatem dzieje się z organizmem, gdy dostarczasz mu za mało wody ...albo gdy pijesz ją w niewłaściwy sposób?


Niewłaściwe picie wody brzmi jak absurd, ale wcale nim nie jest. Chodzi o to, by regularnie brać małe łyki, ponieważ wtedy woda jest najlepiej wchłaniana przez nasz organizm, a nawadnianie najbardziej efektywne. Możesz zadbać o to, żeby szklanka i dzbanek z wodą zawsze znajdowały się gdzieś pod ręką. Pracując przy biurku, oglądając Netflixa, czy czytając ulubione czasopismo, miej przy sobie szklankę wypełnioną tym dobroczynnym płynem. Zadbaj o to, by co jakiś czas brać łyczka wody, a po pewnym czasie wejdzie Ci to w nawyk. 

Łapczywe picie wody dużymi łykami nie jest dobre! To zjawisko możemy wytłumaczyć w bardzo łatwy sposób. Gdy pijesz zbyt szybko, organizm równie szybko chce pozbyć się nadmiaru zgromadzonego w nim płynu. Niestety etap usunięcia nadmiaru wody odbywa się ze szkodą dla nas i naszych tkanek, które jednak nie zostaną nawodnione. Co więcej, zostanie z nich wypłukany sód, magnez, potas i wapń!




______________

Blisko 3/4 społeczeństwa cierpi na chroniczne odwodnienie. Masz pojęcie ile osób nie wie, że ich upierdliwe objawy gorszego samopoczucia są spowodowane właśnie tym? Niedostatecznie nawodniony organizm może wpakować się w niezłe tarapaty! 




Co właściwie może się wydarzyć, gdy naszym tkankom brakuje wody? 

✔️ciągłe zmęczenie,
✔️niedotlenienie organizmu (woda jest nośnikiem tlenu),
✔️obniżone samopoczucie,
✔️bóle głowy,
✔️przesuszona skóra,
✔️utrata napięcia skóry,
✔️przedwczesne oznaki starzenia,
✔️niewydolność procesów oczyszczania organizmu z toksyn,
✔️zanieczyszczona skóra,
✔️problemy z metabolizmem,
✔️problemy z utratą wagi.


Chyba rozumiesz, jak ważne jest odpowiednie nawodnienie Twojego organizmu. Patrząc na ilość osób borykających się z chronicznym odwodnieniem, myślę, że powinna powstać głośna kampania społeczna, nawołująca do zadbania o siebie jednym z najprostszych sposobów - poprzez picie wody. Stanąłby tam wielki roll up z przyjemną dla oka grafiką i chwytliwym hasłem. Zainteresowani mogliby podejść i zaczerpnąć informacji o korzyściach, jakie niesie ze sobą zwykła woda. Wiecie oczywiście co to jest roll up? To chyba najpopularniejsze materiały reklamowe, które pojawiają się na akcjach promocyjnych, szczególnie tam, gdzie ze swoim stanowiskiem reklamowym trzeba zmieścić się na niedużej powierzchni. Idealnie sprawdza się też dla osób, które muszą przenosić swoje materiały reklamowe z miejsca na miejsce ...no wiecie, takie bannery jak choćby od Display Expo. 



______________

Jak widzieliście na załączonych zdjęciach, woda wcale nie musi być zupełnie przezroczystym, nudnym płynem, który pijesz z przymusu. Można zrobić z niej napój bogów dodając owoce, zioła, czy słodząc ją miodem. Wystrzegaj się wód smakowych, ponieważ znajdziesz w nich dużo cukru i chemicznych substancji, które niekorzystnie wpłyną na Twoje zdrowie.

Sama też przygotowałam sobie napój bogów, wlewając wodę do kieliszka na długiej nóżce, przeznaczanego przeważnie do wina. Dodałam sok z cytryny oraz limonki. Na koniec przyozdobiłam miksturę plasterkiem limonki i dopasowaną kolorystycznie słomką: 

 

BONUS: Wiesz, że możesz jeszcze podkręcić dobroczynne właściwości wody? Wystarczy, że podwyższysz jej pH. Dzięki temu zniwelujesz zakwaszenie organizmu! 

Dorzuć do 2 litrów wody jedną z tych pozycji:
✔️skórka z połowy cytryny,
✔️sok z połowy cytryny,
✔️łyżeczka nasion kminku,
✔️ziarenka z jednego strączka kardamonu,
✔️łyżeczka nasion kolendry.






"Podświadomość akceptuje wszystko, co jej wpajasz i w co świadomie wierzysz. W przeciwieństwie do świadomości nie rozumuje logicznie i nie miewa zastrzeżeń. Jest jak gleba, która przyjmuje wszelkie nasiona, dobre i złe. Nasionami zaś są myśli. Myśli negatywne, destrukcyjne plenią się w podświadomości i prędzej czy później wydadzą owoce, które ujawnią się w twoim życiu pod postacią przykrych przeżyć i wydarzeń."

-Joseph Murphy





Analizując ten i wiele innych fragmentów książki o potędze podświadomości, można dojść do wniosku, że faktycznie zaszczepione w nas myśli wywołują odpowiednie im reakcje. Negatywne myślenie odbija się ogromnym echem w postaci lęków i bezsilności. U większości osób bywa tak, że sami nastrajają się nie tak jak trzeba, przez co ciężko jest mieć dobry humor i osiągnąć przyjemność z codziennych spraw, a także dotrzeć do wyznaczonych sobie celów. Niekorzystne nastawienie może być także narzucone od osoby trzeciej. Jesteśmy poddatni na sugestie, szczególnie te destrukcyjne i poddające w wątpliwość coś co dotyczy nas osobiście. Jeśli ktoś będzie powtarzał, że z pewnością nie uda Ci się osiągnąć tego co zamierzasz, to prędzej czy później sam zaczniesz wątpić w słuszność swojego działania i swoich przekonań.


Postanowiłam podjąć pewne wyzwanie, aby polepszyć jakość swojego życia i częściej odczuwać szczęście. Przede wszystkim nie dopuszczać do siebie tych negatywnych sugestii od osób trzecich oraz samodzielnie nie siać tego typu myśli w swojej głowie.

Zmiana sposobu myślenia nie jest prosta, ale dzięki temu do podświadomości zaczną napływać bardziej budujące idee i pozytywne treści. Przyda mi się to, ale na ile faktycznie odmieni moje życie?





__________
Mój szary płaszczyk znajdziesz tu:

Moją koszulę w paski znajdziesz tu:





♡
A jak lubisz wyprzedaże, to koniecznie zajrzyj tu:





"O czym jeszcze chciałbym powiedzieć w tej książce? Że za maską internetowego śmieszka kryje się wstydliwy chłopak, który w dzieciństwie zakochał się w komedii, ponieważ uznał, że wyzwala ona w ludziach dobre emocje, a na tym szarym świecie są one wciąż towarem deficytowym."

-Martin Stankiewicz






Zastanawiam się ilu w swoim otoczeniu macie takich śmieszków. Nie koniecznie chodzi tu o internetowych żartownisiów, ale o takich, których znacie osobiście, z którymi obcujecie na co dzień. Zastanawiam się też czy ja nie jestem właśnie taką osobą i czy nie utożsamiam się z tym krótkim zdaniem. Właściwie to co tu się zastanawiać czy jestem, jestem! Od czasów szkolnych byłam jedną z takich osób, które zawsze się uśmiechały, choćby świat się walił na łeb. A w tamtym okresie faktycznie nie było łatwo, może kiedyś wam opowiem, ale jeszcze nie dzisiaj. 

Wspomnę nawet takich szkolnych statystów co to stali tylko pod salą i obserwowali innych. Ja, wraz z moją przyjaciółką zostałyśmy kiedyś określone jako "te co ćpają, bo się tak ciągle śmieją". Nie muszę chyba podkreślać, że i to zostało przez nas wyśmiane i stało się żarcikiem rzucanym sobie wzajemnie. 

Inna sytuacja, już na studiach magisterskich. Było to przed jakimś egzaminem, który oczywiście był bardzo stresujący. Byłam spięta mocno jak koczek Kim Kardashian na jednym ze słynnych zdjęć z tryskającym szampanem i kieliszkiem na jej srogim pośladzie. Od koleżanki z roku usłyszałam, że ja to jak zawsze wyluzowana, niczym się nie przejmuję, nie stresuję się i bez przerwy się uśmiecham nawet w obliczu udupienia z jakiegoś tam przedmiotu. Byłam bardzo zaskoczona tą uwagą i jak wiele, wiele innych sytuacji dało mi to do myślenia.

Postawiłam sobie za zadanie rozgryźć czy moja maska śmieszka jest przeze mnie zakładana dlatego, że ukrywam pod nią to co się właściwie u mnie dzieje, czy może jest to tak jak u Martina coś w rodzaju chęci wyzwolenia w ludziach pozytywnych emocji. Skrycie wolę, żeby to było to drugie, bo to bardziej pozytywna pobudka do robienia z siebie głupa. 


_________________
Ostatnio żaliło mi się trochę osób, że za mało jest takich postów, a raczej, że od dłuższego czasu się one wcale nie pojawiają. Więc macie, łapcie i obiecuję nieco więcej siebie, swoich przemyśleń i rozterek w najbliższym czasie.




•
Moją zajebistą bluzę znajdziesz tu:

Okulary większe niż twarz znajdziesz tu, albo i nie znajdziesz, bo ludzie tak je lubią, że zostały ino ostatnie sztuki:




Mój nałóg towarzyszy mi już od długiego czasu, początkowo nie wiedziałam, że ma on swoją nazwę. Robiłam tak bez większego namysłu, dopiero stosunkowo niedawno mój luby powiedział, że takie zachowanie ma swoją nazwę. Jest to tsundoku. Japońskie słowo tsundoku pochodzi od "tsunde-oku", co oznacza odkładanie czegoś na później i "dokusho" odnoszące się do czytania książek. Dotyczy nałogowego kupowania książek i nie czytania ich, odkładanie przeczytania ich na później.



Gdy widzę książkę, która w jakimś stopniu mnie interesuje, odczuwam nieodpartą chęć kupienia jej nawet wiedząc, że w kolejce do przeczytania zalega mi już stosik innych tytułów. Niektóre z nich zaczynałam czytać i gdy robiłam sobie dłuższą przerwę gdzieś w trakcie książki, to już ciężko było mi do niej wrócić. Im dłuższa przerwa, tym coraz ciężej było ponownie po nią sięgnąć i powrócić do lektury. Tym sposobem mam stosik książek nie dokończonych, ale i stosik takich, których jeszcze nawet nie zaczęłam czytać. 


Od jakiegoś czasu zastanawiam się po kilka razy zanim kupię nową, pachnącą świeżym papierem książkę. Jak ciężko czasem odłożyć spowrotem na sklepową półkę coś, co tak bardzo chce się mieć! 

Dobrze, że nałogowe kupowanie książek jest dość nieszkodliwe, jedyne co tracę to miejsce na regale i pieniądze, ale tych drugich nie za wiele, bo często kupuję fajne książki po niskich cenach. Instynkt łowcy okazji! 

Pst...te kilka książek, które widać na zdjęciach to oczywiście nie jest cała kolekcja moich zaległości. Mam nadzieję, że kiedyś nadrobię wszystkie zalegające tytuły i zacznę na bieżąco czytać to co kupię. 




_____________________
Tak swoją drogą ciekawe jaki nałóg przyszedł wam do głowy jako pierwszy po zobaczeniu tutyłu mojego posta, jak ktoś wchodził tu w nadziei, że przeczyta o jakimś innym niż tsundoku to piszcie swoją myśl towarzyszącą wam przy klikaniu w posta🔎



_____________________

Puchate kapcioszki widoczne na zdjęciach
Fluffy slippers visible in my pictures




Od jakiegoś czasu na empikowych półkach można spotkać kolorowanki dla dorosłych. Zresztą nie tylko w empiku, ale i na poczcie widnieją książeczki otagowane w ten sposób. Znana wszystkim biedra też nie została dłużna i tam właśnie upolowałam swoją kolorowankę pełną konturów kotów i sentencji dotyczących wszelkich możliwych aspektów życia kota, posiadania kota, myślenia kota. Aż kota można dostać od natłoku tych sentencji🐈





Kolorowanki dla dorosłych mają za zadanie zrelaksować w przerwie od codziennych obowiązków. Z pewnością, dla każdego kto posiada zdolności manualne będzie to fajna forma relaksacji. Jednakże co z osobami, które nie mają za grosz cierpliwości? Nie polecałabym takich zabaw. Zamiast zamierzonego wytchnienia i relaksu, mogłaby wyjść z nich dawka przekleństw. Wszystko za sprawą maleńkich elementów jakimi twórcy kolorowanek obdarowali nas na większości stron. 





Ja akurat jestem osobą, która od zawsze lubiła rysować, malować i ogólnie tworzyć prace plastyczne. Pamiętam chorą sytuację jak w gimbazie za zadanie domowe mieliśmy naszkicować dłoń w kilku różnych położeniach. Napracowałam się cały wieczór i co? Facetka-jak to się zwykło mawiać o nauczycielce, facetka nie oceniła mojej pracy. Stwierdziła, że pewnie nie rysowałam tego sama, bo to wykonanie jest na poziomie wyższym niż gimnazjum. Wtedy się wkur...rzyłam, ale patrząc na to z perspektywy czasu, myślę, że to był duży komplement. Jak można wnioskować, bazgrolenie to moje hobby, a kolorowanki dla dorosłych to dla mnie niezły fun. 



Moja sznurowana bluza:





Jak dawno nie było tu książkowych mądrości...

Pora to nadrobić, bo trafiłam na fragment książki, który bardzo mnie zaintrygował. Tematyka jest jak najbardziej na czasie. Nasze społeczeństwo jest jeszcze na tyle nietolerancyjne, że poruszony przeze mnie temat pozostanie na czasie jeszcze dłuuugo. Bardzo długo. 


"Sara często miała wrażenie, że inni ludzie wprost nie mogą znieść nikogo, kto choć odrobinę odbiega od wyświechtanego wzorca. Kto tak jak ona uciekł z taśmy produkcyjnej dostarczającej perfekcyjnemu społeczeństwu perfekcyjnych obywateli: ciętych z metra, równo według schematu-jak klony odbite przez kalkę. A może to nie była nietolerancja? Może to po prostu złość i zazdrość, że nie potrafili tak jak Sara spieprzyć z tej fabryki życia i mieć odwagę wyglądać inaczej?"

-Joanna Fabicka






Nie jestem w stanie uzmysłowić sobie co kieruje ludźmi za wszelką cenę chcącymi podporządkować sobie resztę. Takimi ludźmi, którzy nie mogą pozwolić, aby ktoś miał odmienny od nich wizerunek. Kontrowersyjny kolor włosów, tatuaże, ubrania wyróżniające się z tłumu swoim kolorem czy fasonem. To tylko trzy przykłady elementów składających się na wygląd zewnętrzny. Zaledwie trzy rzeczy, mało istotne w ocenie człowieka posiadającego dane cechy zewnętrzne. Zatem jaki jest powód, że często ocenia się całość przez pryzmat tak błahych elementów? Ba, czasem powodem gównoburzy są jeszcze mniej zauważalne elementy, elemenciki, elementunie. Ja chyba nigdy tego nie pojmę.


Ci krytyczni oceniacze najchętniej by przefarbowali włosy takiej osobie na smutny mysi kolor, wykroili ze skóry tatuaże i to tępym nożem, na uwieńczenie swojego dzieła, daliby zestaw ciuchów jak zdjęty z przykładnego ucznia. Aaale ciekawe czy chociaż jeden taki oceniacz miałby argumenty ku swym czynom, czy umiałby sypnąć argumentem co mu w tym wszystkim przeszkadza. Czy osoba wyglądająca inaczej krzywdzi tym kogoś? 

No może tak, ale tylko jeśli strój miałby na sobie tysiące kolców raniących przechodniów tłoczących się przy wejściu do metra, albo jakby z fryzury zwisał śmierdzący, rozkładający się szczur to też krzywda dla innych-bo pojawią się wymioty i przez to ogólne osłabienie organizmu. Podaję tu abstrakcyjne przykłady, zapytacie czemu? Ano temu, że nie ma opcji krzywdzić kogoś swoim odmiennym wyglądem, w związku z tym wara od nieszablonowych detali. 

Przecież "nie ładne to co ładne, tylko co się komu podoba" i nikt nie powinien krytykować gustu bliźniego swego, ani krytykować żadnej rzeczy która jego jest. Chyba, że mowa o konstruktywnej krytyce, ona potrafi pomóc, skłonić do refleksji. Jednakże rozglądając się wokół, można stwierdzić, że mało osób zdobywa się na konstruktywne wyrażenie swojej opinii. Na każdym kroku spotyka się głównie hejt, hejt i hejt. I narzucanie swoich poglądów.



Całe szczęście, że moje udziwnienia wyglądu jakie stosuję w postach, nie zostały zbesztane, a dla hejterów by tu była wręcz uczta! Jak nie różowa peruka, to włosy pomalowane niebieską kredą, to doczepione mechate uszy kota. Jak dobrze, że nie spadła na mnie lawina gówna, dziękuję wam za to moi czytelnicy! Wasze zdrowie!







Jeśli jeszcze nie jesteś ze mną na facebooku-dołącz, zachęcam!


Leniwie witam was w piątkowy jesienny wieczór. Czy aby napewno piątkowy? Dla mnie dni są takie same...

Już niebawem zrehabilitują mi kolano! Ale póki jeszcze jestem kuśtykająca to siedzę w domu, napawam się jesienną aurą zza okien i popijam ciepłe napoje. Niby fajnie, ale wcale nie fajnie.


Dobrze mieć czas na leniuchowanie, jednakże nie wtedy gdy jałowe siedzenie w domu jest przymusem. Zamiast siedzieć z obolałą, niewygodnie ułożoną nogą, wolę coś innego. Wole mieć świadomość, że zrobiłam coś na co miałam chęć, coś co przyniosło pewne zamierzone efekty, ewentualne coś co przyniosło zysk. Wtedy wolny czas niósłby za sobą przyjemność, błogość odpoczynku. Aż przyszedł mi na myśl fragment piosenki rapera pochodzącego z mojego miasta. Już nie mogę się doczekać, aż i u mnie będzie tak:





"Trzeba dzisiaj nie mieć czasu, żeby jutro mieć czas,
plecy masz do przerwy, teraz odróbka strat.

Mocniej, mocniej - wiem, że to dźwigniesz,

nieistotne co tam robisz, byle na pełnej piździe."

-Kękę





A jako, że mam przymusowe leniuchowanie to pokaże wam mój zwyczajny outfit of the day, fikuśną fryzurę i robiony próbnie makijaż oczu, który je optycznie powiększa.




Sklejka sklejkę sklejką pogania, tadam!



Przybliżenie na biżuterię, łańcuszki i pierścionki. Jeden z pierścionków składa się z literek, tworzą one napis friends-moja pamiątka;>







Dzisiejszy wpis został przypisany do trzech kategorii, do tej pory nie było takich sytuacji. Ten można znaleźć pod etykietami: stylizacje, lifestyle, a także książkowe mądrości. Aaale zaraz, zaraz. Dlaczego książkowe mądrości? Jest tu cytat, może nie jest zaczerpnięty z książki, ale tak bardzo palce pchały mi się na klawiaturę, żeby wklepać te książkowe mądrości, tak baaardzo;D




Pojawiła się nowa kategoria na blogu, zapraszam do przeczytania pierwszego wpisu dotyczącego książkowych mądrości.





"Nigdy tak naprawdę nie przestaniesz pamiętać o czymś, co zrobiłeś, choć, jak dobrze wiesz, nie powinieneś. Takie rzeczy pałętają się w Twojej świadomości, snują się po jej obrzeżach niby złodziej przeprowadzający rekonesans przed skokiem."

-Cecelia Ahern





Co może snuć się po obrzeżach świadomości? Przykładów może być mnóstwo. Żałujemy tego co zrobiliśmy źle, a można było postąpić na tyle innych, lepszych sposobów. Skupiamy na tym uwagę i nie przykładamy się w stu procentach do tego co dzieje się teraz. Głowa pełna jest negatywnych myśli dotyczących przeszłości. Pora na postawienie przed sobą paru celów. Po co? Po to, aby nie zaprzątać sobie głowy tym co było nie takie jak trzeba, lecz starać się dla spraw bieżących. Tamto i tak nie jest do poprawki, czas nie przesuwa się wstecz, czyż nie? Często jesteśmy mądrzy po fakcie, układamy sobie w głowie różne scenariusze jak można było postąpić, plujemy sobie w brodę, że nie wybraliśmy najlepszego rozwiązania. Nie bierzemy pod uwagę faktu, że dopiero teraz wiemy jakie rozwiązanie było najlepsze, życie niestety zobowiązuje nas do podążania w ciemno i dlatego tak często zdarzają nam się niewłaściwe wybory. Przecież znając konsekwencje każdego swojego wyboru żylibyśmy jak najlepiej, bezbłędnie. No ale nie ma tak.










Cele do osiągnięcia:
  • nie zadręczać się tym na co i tak już nie mam wpływu, 
  • starać się wyciągnąć lekcję z każdej niewłaściwej decyzji,
  • nie przysparzać sobie powyższym zbędnych stresów, szkodzi to zdrowiu, urodzie i skutecznie niszczy przyjemności dnia codziennego, zastępując je natrętnymi myślami.